Huashan - China

Alles voor de zonsopgang

By Goeie Reis!

September 14^th, 2018

Dit verhaal begint al 10 jaar geleden. Ik was toen 18 jaar en was rotsvast overtuigd om Chinees te gaan studeren. Zo geschiedde en 3 jaar later, na mijn bacheloropleiding vertrok ik voor een semester naar China. Ik mocht gaan studeren in Xianyang, een naar Chinese normen kleine stad in de provincie Shaanxi, vlak bij Xi'an. De eerste week van oktober is in China traditioneel een verlofweek (om de stichting van de volksrepubliek te herdenken). Ideaal om wat uitstapjes te doen. En zo begon ik, samen met mijn studiegenote, zonder veel voorbereiding aan de beklimming van Huanshan. Dat was namelijk één van de topactiviteiten in de regio.

Avond

In eerste instantie dachten wij Huanshan overdag te beklimmen. Maar dat werd absoluut afgeraden door onze Chinese medestudenten. Als je voor de beklimming gaat, dan moet je er ook helemaal voor gaan. En gelijk hadden ze. Dus wij namen rond de middag de bus naar Huashan, tot onze grote verbazing ging het verkeer in China voor een keer vlot (misschien zat de vakantie daar voor iets tussen) en tegen 15u kwamen we beneden aan de berg aan. We moesten nog een eind wachten tot 22u: het klassieke uur waarop iedereen aan de beklimming begint. We hadden uitgebreid de kans om de Taoïstische tempel beneden aan de berg te bezoeken. Die is zeker een bezoekje waard. En je merkt dat er wel meer mensen rondhangen voor ze aan de echte beklimming beginnen. Ook gingen we alvast een toegangsticket kopen. Op die manier vermijd je rijen 's nachts. In een restaurantje leerden we Allison kennen, een Amerikaanse expat die op haar eentje de berg wou beklimmen, maar achteraf toch blij was dat ze gezelschap van ons kreeg.

Nacht

Vol goede moed begonnen we aan de beklimming van de berg. Het eerste stuk valt goed mee: dat bestaat uit een pad dat sommige momenten stijl en andere momenten minder stijl naar boven loopt. Dit kunnen we wel aan, dachten we. Maar dan moest de echte beklimming nog beginnen. Na ongeveer 3 kilometer worden het pad vervangen door trappen. We hadden een plannetje gekocht en al snel kwamen we te weten waarom: in de laatste 3 kilometer van de beklimming, moet je nog een hoogteverschil van ongeveer 1000 meter overbruggen. Als je een beetje rekent, begrijp je al snel dat de trappen vaak stijl, tot bijna loodrecht omhoog gaan. Je houdt je vast aan (geroeste) kettingen en je kijkt best niet naar beneden. (tip: koop zeker een paar handschoenen die beneden overal verkocht worden, dat maakt het vasthouden van de kettingen een stuk aangenamer en minder vuil).

Wij namen regelmatig een broodnodige rustpauze en kochten wat drankjes, versnaperingen aan de vele stalletjes onderweg (opvallend: hoe hoger hoe duurder alles wordt... misschien wel terecht, want die mensen moeten tenslotte ook alles naar boven dragen via de trappen). Wij bereikten de top van Huashan na ongeveer 5u30 wandelen. Om 3u30 's nachts. Toevallig kwamen we een aantal studenten van onze school tegen die we kenden. En de Chinese hoffelijkheid gebood hen om het te regelen dat we ergens helemaal vooraan konden gaan zitten, wachtend op de zonsopgang. Wat de je dan nog de overige uren in de nacht: jezelf zo klein mogelijk maken, want het is koud op de top en een beetje proberen te slapen.

P.S. De rode linten en slotjes die je op alle foto's ziet zijn, zoals aan de pont-neuf in Parijs, liefdesslotjes van alle mensje die de berg beklommen hebben. Vaak zijn er 2 namen gegraveerd in de slotjes. De rode linten zorgen voor extra geluk.

Zonsopgang

Ongeveer rond 5u30 zagen we de eerste zonnestralen boven de bergen naar boven komen. Beetje bij beetje werd het prachtige landschap, waar we tot nu toe niets van gezien hadden voor onze ogen verlicht. En het was absoluut een schitterende zonsopgang, met alle schakeringen van rood, oranje, geel aan een blauwe hemel. Het was het vele wandelen en trappen lopen zeker waard.

Ochtend

Na de zonsopgang moet je natuurlijk ook terug naar beneden. Je kan er ook voor kiezen om dan nog de andere pieken van de berg te beklimmen. Wij waren echter al moe en besloten de afdaling in te zetten. En als je het niet ziet zitten om de afdaling te doen, kan je zoals wij er ook voor kiezen om de kabelbaan naar beneden te nemen. Je moet nog altijd ongeveer een uur wandelen, maar daarna wordt je rustig naar beneden gebracht.