In januari 2017 trok ik voor 20 dagen naar Sri Lanka samen met mijn vriend. We hadden geen vast plan voor we vertrokken, maar wilden ons wat laten leiden door wat we tegenkwamen. Het enige wat we vast gelegd hadden was de eerste nachten in Negombo en daarna had ik een duikcursus geboekt in Unawatuna. De rest van de reis werd bepaald door het weer, tips van andere reizigers en waar we zin in hadden. In deze blogpost beschrijf ik onze route dag per dag. Wil je enkel de hoogtepunten van onze reis lezen, bekijk dan zeker deze blogpost.
Praktisch: we vlogen naar Sri Lanka met Etihad Airways. Zowel op de heenvlucht als de terugvlucht hadden we een tussenstop in Dubai. We betaalden ongeveer 500 euro/persoon voor de vluchten. In Sri Lanka huurden we geen auto, maar gebruikten we het vervoersmiddel dat het gemakkelijkste was op dat moment. Dat was de trein, een tuktuk, een auto met driver, een scooter, de bus of zelfs de fiets. De meeste hotels boekte ik via booking.com (een dag op voorhand of de ochtend zelf).
De luchthaven van Colombo ligt eigenlijk dichter bij Negombo. En om aan de drukte van de hoofdstad te ontsnappen, verblijven de meeste toeristen de eerste nacht(en) in Negombo. Ook wij kiezen voor deze optie, want onze vlucht komt pas 's avonds laat aan. We boekten twee nachten in het Guesthouse Serendib Village. Dit aangenaam guesthouse heeft mooie kamers, een zwembad en het royale ontbijt wordt geserveerd aan de oevers van het Dutch Canal. Tijdens het ontbijt kunnen we Kingfishers bewonderen die eten verzamelen in het kanaal.
Negombo staat vooral gekend voor zijn vismarkt, maar omdat wij er op zondag zijn, vindt deze niet plaats. Geen nood, de Sunday market is zeker ook een bezoekje waard. Maar als je er bent, zou ik zeker de vismarkt niet overslaan. Daarnaast doen wij een boottocht op het 'Dutch Canal'. We ontmoeten in het guesthouse twee Britten, die al jaren naar Sri Lanka komen en aan een bevriende schipper vragen om een tocht te regelen. Het eerste deel van de tocht loopt langs het kanaal en de huizen van de inwoners van Negombo. Daarna trekken we verder richting de lagune, waar we nog meer Kingfishers zitten. We eindigen de tocht met een bezoekje aan een todi-farm.
Hotel: Guesthouse Serendib Village.
Na 2 nachten in Negombo worden we met een auto naar het station van Colombo gebracht. Daar stappen we op de trein richting Galle, om dan met de Tuktuk tot aan ons hotel in Unawatuna te raken. In Unawatuna verblijven we in 'Strand'. Dit is zeker niet het modernste, hipste of mooiste hotel van Unawatuna. Maar het ligt wel aan de gezellige kant van de baai (de andere kant heb je vooral grote hotelketens) en de gastvrijheid van het personeel maakt echt alles goed. Last van muggen? Elke avond komen ze houtskool branden zodat ze weg blijven. Een duikcursus geboekt? Met de glimlach serveren ze ons ontbijt een half uur vroeger dan voorzien. Dus ik kan deze plek echt enkel aanraden. Als afscheidscadeau kregen we nog blik heerlijke thee mee. Geweldig toch.
Zoals ik daarnet schreef, is zowat het enige dat gepland staat op deze trip een duikcursus in Unawatuna. Na wat zoeken kwam ik uit bij de Submarine Diving School. Deze school wordt volledig gerund door locals en Shirley, de divemaster, kent de mooiste duikplekken van de omgeving als de beste. Hij duikt dan ook al meer dan 20 jaar in deze regio. Sommige locaties zou hij zelfs zelf ontdekt hebben. Zowel voor mij (duiker in opleiding) als voor mijn vriend (ervaren duiker) was dit een heel fijne plek om te duiken.
Elke voormiddag in Unawatuna wordt gevuld met duiken, lessen nemen, theorie leren. Maar in de namiddag hebben we nog wat tijd vrij voor onder andere een bezoekje aan Galle. Wij nemen de tuktuk naar Galle en lopen vooral in het oude stadsgedeelte rond. Dit is zeker een bezoekje waard: er zijn leuke winkeltjes en restaurants. Op het einde van de trip keren we hier zelf nog eens terug om een paar souvenirs te kopen.
Tijdens een andere vrije namiddag huren we een brommer om naar Koggala te rijden. We gaan er kijken naar de steltvissers (een beetje teleurstellend) en bezoeken er een turtle farm, waar we een klein schildpadje adopteren. Op de terugweg worden we overvallen door een enorme regenbui, waardoor we een stop maken bij het Koggala Lake. En dit is een absolute must-visit als je een heerlijke massage wil. En in de herbal garden kan je een zeer speciaal ontharingsmiddel kopen. Als je er bent, breng het dan aub mee voor mij! Ondanks mijn bedenkingen, heb ik in België nooit meer iets gevonden dat zo goed werkt als dat product!
Verder moet je in Unawatuna zeker genieten van een heerlijke gegrilde vis op het strand. Ik denk dat het niet veel uitmaakt welk restaurant je bezoekt, kies gewoon in de toog of er iets ligt wat je interesseert. Zin in iets zoet, dan is skinny Toms Deli absoluut een aanrader. Maar de meeste restaurantjes in Yaddehimulla Road vallen goed mee van prijs en serveren lekker eten.
Hotel: Strand
Vanuit Unawatuna boeken wij met een lokaal reisbureau een walvissentrip. Je moet er iets voor over hebben. Al heel vroeg in de ochtend (rond 4u30!) moeten wij vertrekken om in de gietende regen met de tuktuk richting Mirissa te rijden. Omdat wij daarna verder willen reizen, blijft onze bagage in de tuktuk liggen. De chauffeur wacht ons gewoon terug op na de walvissentocht. De regen is ons die hele dag blijven achtervolgen, maar walvissen hebben we wel gezien. Ons eerste plan was eigenlijk om de rest van de dag te chillen op het strand van Mirissa, maar omdat het echt té slecht weer was, besluiten we verder te reizen. Onze vriendelijke tuktuk driver ziet een kans en biedt aan om ons zelf naar onze volgende bestemming te brengen: Uda Walawe National Park. We weten dat dit een pak trager zal gaan dan met een gehuurde auto of de bus, maar we hebben tijd. Dus hebben wij een uitgebreide rit met de Tuktuk gemaakt. We genieter er van, en we kunnenen stoppen wanneer we willen, onze driver (die goed Engels sprak) vertelt over de plekken waar we voorbij rijden en de mooie landschappen glijden aan ons voorbij. We komen tegen de avond aan in Unawatuna, waar we een safari tent geboekt hebben in Kottawa Village.
Na een fijne nacht in onze safari tent moeten we vroeg opstaan. Nog voor het eerste daglicht zitten we al in onze jeep op weg naar Uda Walewe National Park voor een safari van een halve dag. Het park is echt prachtig, we zien verschillende soorten dieren maar vooral de landschappen zijn verbluffend. Maar dan gaat het mis: onze jeep komt vast te zitten in de modder (nota bene wanneer onze chauffeur iemand anders wil helpen om zich los te trekken). Bijna een uur zijn we bezig om onze auto los te krijgen, dus uiteindelijk komen we een pak later terug in het hotel dan verwacht.
Na de safari hebben we een rit geregeld naar Ella met een Tuktuk, maar de chauffeur vond nog iemand die naar Ella wou, dus rijden we samen met een auto.
Hotel: Kottawa village
We komen rond de avond aan in Ella, ons hotel ligt een beetje buiten het centrum. We lopen naar het centrum en gaan nog iets eten. We huren een brommertje en rijden nog wat rond, maar het is regenseizoen in Sri Lanka en een vreselijke regenbui overvalt ons. We gaan schuilen in een restaurantje en verbroederen een tweetal uur met een aantal andere reizigers. Omdat het een lange dag was, hebben we een Ayuverdische massage geboekt. Ik kreeg een speciale massage met warme olie op mijn voorhoofd. Een bijzondere ervaring maar of ik het nog eens ga doen? Ik denk het niet. Ik vind de olie namelijk vreselijk vies ruiken... Dus na de massage ben ik snel naar ons hotel gegaan om mijn haar te wassen.
De volgende dag zijn de wolken gelukkig opgeklaard dus gaan we terug met onze gehuurde scooter op pad. Eerste bestemming (waar we gisteren gestrand waren door de regenbui): Little Adam's Peak. Deze berg ligt een eindje buiten het centrum van Ella, maar met de scooter ben je er zo. De wandeling duurt ongeveer 45 minuten en boven heb je een fenomenaal uitzicht. Ons plan is om hierna nog de echte Adam's Peak te beklimmen. Dat moet helemaal prachtig zijn. Na de beklimming van little Adams Peak gaan we naar de 9 arches bridge, een must-see in de omgeving van Ella. Maar niet zo bijzonder volgens ons. We rijden door naar de Rwanna Ella Falls. Daar zijn we de dag ervoor al voorbij gereden en toen waren veel mensen aan het zwemmen. Daar hebben wij ook zin in. Als we aankomen blijkt dat vandaag niemand aan het zwemmen is. En dat er ook grote borden hangen dat het verboden is. Maar de lokale verkopers van de kraampjes aan de watervallen verzekeren ons dat het geen probleem is. Dus we nemen toch een frisse duik. En geleidelijk komen andere mensen ons vergezellen.
Na deze drukke dag keren we terug naar Ella. We hebben de weerkaarten in de gaten gehouden en ons eerste plan om hierna naar Adams Peak te gaan lijkt niet zo goed. Het gaan namelijk veel regenen in de regio. Dus we besluiten met pijn in het hart om dit over te slaan en richting Kandy te trekken. We gaan richting het treinstation om kaartjes te kopen om de trein de volgende dag te nemen. Alle goedkope tickets zijn uitverkocht, de tickets voor de speciale panorama wagen ook. Blijkbaar hadden we dit beter een beetje langer op voorhand geregeld. We kunnen wel nog tickets kopen voor de eerste klasse wagon, dus dat doen we dan maar. We eten 's avonds nog een lokale specialiteit en gaan pakken om de trein te nemen.
Hotel: Eco Salient View.
De dag begint opnieuw regenachtig, maar op zich geen probleem. Wij gaan de trein nemen en zullen dus droog zitten en door een prachtig landschap rijden... dachten we. Onze 'eerste klasse' tickets zijn weliswaar meer luxe dan de basis tickets, maar de wagons zijn echt verouderd. Het regent op sommige zitplaatsen dan ook heel hard binnen. En dat prachtig landschap, dat bevindt zich de eerste uren van deze trip in de mist. Soms zien we wat theepluksters uit de mist verschijnen. Ze proberen zichzelf te beschermen door een plastieken zak over zich te trekken. Dit is niet bepaald de rit waarop we gehoopt hebben. Onze wagon zit ook vol andere toeristen. En na ongeveer 4,5 uur op de trein komen we aan in Nuware Eliya. We zijn nat, hebben koud en de rit heeft nu toch echt wel al lang genoeg geduurd. Nog eens vijf uur in deze natte trein zien we niet direct zitten. Gelukkig vinden we een Italiaans koppel dat daar ook niet zo'n in zin heeft. We besluiten uit te stappen en samen een auto te zoeken die ons naar Kandy wil brengen. Die vinden we gelukkig al snel.
Onderweg stoppen we nog aan een waterval en bezoeken we een theefabriek. Dus uiteindelijk wordt de lange rit naar Kandy toch een fijne belevenis. Eenmaal in Kandy aangekomen hebben we nog geen plan. We hebben nog geen hotel geboekt en we worden afgezet op een beetje een vreemde plek. De chauffeur wil ons kost wat kost naar een hotel brengen dat hij geregeld heeft, maar bij het horen van de prijs van het hotel, bedanken we vriendelijk. We beginnen dan maar een beetje rond te lopen en komen een andere man tegen. Hij beweert dat hij een gids is en ons naar een hotel kan brengen. Het eerste hotel waar hij ons mee naar toe neemt is dan wel weer héél erg basic, maar hij heeft nog een optie. We belanden uiteindelijk in een deftig hotel, we betalen iets meer dan wat we normaal zouden doen, maar zijn na deze dag al lang blij dat we een slaapplaats gevonden hebben. De gids wil geen geld voor zijn advies, maar wil ons morgen rondleiden in Kandy. Daar stemmen we dan mee in.
's Ochtends komt onze gids ons halen met zijn Tuktuk. Hij vraagt wat we willen zien en belooft ons overal mee naar toe te nemen. We starten de dag met een bezoek aan een... theefabriek. Dat hadden we gisteren al gedaan, maar in deze fabriek krijgen we ook een duidelijke uitleg. Dus uiteindelijk is dit wel een interessant bezoek. Dan staat er een tempel op het programma. We rijden richten de tempel en voelen dat hier een vreemde sfeer hangt. Ook onze gids wordt een beetje zenuwachtig. Er is veel volk aanwezig rond de tempel en de chauffeur vraagt even te wachten. Hij doet navraag en de hoofdmonnik wordt gecremeerd vanavond. De hele plechtigheid wordt voorbereid, maar we mogen wel de tempel bezoeken, dat is best bijzonder.
Daarna rijden we verder naar de Botanische tuin, waar we lunchen en een wandeling maken door dit prachtig park. Vervolgens neemt hij ons mee naar een 'spice garden'. Ook dit hebben we eigenlijk al gedaan, maar hij dringt aan, dus we zeggen toe. We krijgen een boeiende uitleg over alle kruiden van Sri Lanka, maar de Tour bij Koggala Lake was interessanter. De rit gaat verder naar het grote boeddha standbeeld en daarna moeten we nog absoluut een show bijwonen. We gaan ergens kaartjes kopen en worden afgezet bij een soort hal vol toeristen. Hier krijgen we een soort dans show te zien die eindigt met een vuurspuw act. Bijzonder, maar niet direct een must-visit.
Daarna is het tijd om naar de tempel van de Tand te gaan, want daar begint de grote ceremonie waarbij de tand onthuld wordt. We volgen de grote stroom mensen en komen terecht in een zeer chaotische bedoening, waarbij honderden mensen tegelijk foto's proberen te nemen, waarvan is ons eerst niet helemaal duidelijk. En dan zien we in de verte het schrijn met de tand van boeddha in. Dit is niets voor ons, de tempel is prachtig, maar ik zou aanraden hem te bezoeken voor deze hele ceremonie start, want dit is gewoon pure chaos. We gaan nog op zoek naar eten, wat niet evident is als je de fastfood restaurants rond de tempel wil vermijden. Uiteindelijk vinden we toch een restaurantje als we beginnen te stappen richting ons hotel. Kandy is voor ons geen aanrader, de stad is druk, chaotisch en hoewel er cultureel heel wat te beleven valt, lijkt alles erg toeristisch. We willen Kandy snel achter ons laten.
Hotel: geen idee, ik heb nooit de naam van het hotel geweten. Jammer, want het ontbijt was er fantastisch.
We verlaten Kandy en reizen opnieuw verder met een Tuktuk. We hebben een flinke rit van Kandy naar Sigiriya voor de boeg. Om de rit een beetje te breken stoppen we onderweg bij twee tempels.De eerste tempel die we bezoeken is de Alivihara rotstempel. In mijn reisgids lees ik dat deze tempel vooral bekend is om zijn bijna stripfiguur-achtige schilderingen van de hel. En deze zijn inderdaad heel bijzonder. Voor de rest is het een kleine, rustige tempel, maar de tekeningen maken het zeker een bezoekje waard.
De tweede tempel die we bezoeken is een stuk groter: de Kaudulla tempel. Dit is één van de bekendste tempels van het land. We denken even een snelle stop te maken, maar dat is buiten de flinke beklimming gerekend voor je aan de tempel aankomt. En daar zijn we niet op voorzien (en dat heeft onze reisgids ons ook niet verteld!). Gelukkig kunnen we onderweg wel een (te duur) drankje kopen, want onder de middagzon is dit een heel erg stevige beklimming. De rotstempels zijn wel erg bijzonder, minder grappig dan de vorige, maar dit is toch een beetje een must-visit als je van Kandy naar Sigiriya rijdt.
We komen aan in Sigiriya en worden afgezet bij ons bijzonder hotel. Vannacht slapen we in een boomhut. Het is rond 14u in de namiddag en we weten niet wat we nog kunnen doen. Zouden we nog naar Kaudulla kunnen gaan voor een sunset safari? Het is eigenlijk al wat laat, maar Chaminda, de eigenaar besluit toch een paar telefoontjes te doen. Nog geen half uur later komt een jeep aangereden en kunnen we vertrekken. Ik weet niet of het aan ons ligt, of alle chauffeurs in Sri Lanka een bijzondere rijstijl hebben. We scheuren over de weg, door het park (alle andere chauffeurs worden met luid getoeter aan de kant gejaagd). Hoe gaan we hier in godsnaam ooit dieren zien? Maar dan blijkt waarom hij eigenlijk het park links laat liggen: 's avonds verzamelen de olifanten zich namelijk rond het grote meer midden in het park. En blijkbaar hebben wij pech, we zien slechts een 15-tal olifanten (met zo'n 60-tal jeeps er rond).
Op sommige dagen kan je er tot 200 olifanten zien, maar door de regen van de afgelopen dagen komen ze niet allemaal richting het meer. Op de terugweg (opnieuw een een onvoorstelbaar tempo) komen we wel nog een mannetjesolifant tegen die langs de kant rustig staat te eten. Voor ons is dit toch een geslaagde trip.
's Avonds krijgen we de lekkerste rijst en curry voorgeschoteld van Chaminda zijn vrouw. En we moeten vroeg gaan slapen, want morgen brengt Chaminda ons al, om 6u30 richting Sigiriya Rock.
Hotel: Sigiriya River Side Villa
Vroeg opstaan dus, want we gaan de Sigiriya Rock beklimmen vandaag. Nog voor dag en dauw staan we aan de ticket office, deze gaat open om 7u, we zijn bij de eerste. Maar het is de beste tip die we kunnen geven voor een bezoek aan deze plek: kom zo vroeg mogelijk! We beginnen de klim en staan rond 8u30 boven op de rots, het uitzicht is fantastisch. En bovenal: het is nog niet drummen tussen de andere toeristen. Wanneer we 45 minuten later beneden staan, staan er honderden mensen aan te schuiven om de beklimming te beginnen.
Daarna krijgen we een heerlijk ontbijt bij Chaminda. We weten nog niet wat de de rest van de dag gaan doen, dus we besluiten een scooter te huren. We rijden een beetje rond in de omgeving, maar er is niet zo heel veel te beleven. De landschappen zijn wel prachtig.
's avonds gaan we eten in het drukke straatje van Sigiriya zelf, het eten is zeker lekker, maar kan bijlange niet tippen aan de rijst en curry van bij onze boomhut.
Hotel: Sigiriay River Side Villa
We trekken opnieuw verder per tuktuk, tot in Anuradhapura, een lange rit die we misschien beter toch met een wagen gemaakt hadden. Maar we hebben tijd.
Aangekomen in Anuradhapura huren we fietsen bij ons hotel. Want we lezen dat je deze oude stad het best kan verkennen op de fiets. We nemen onze reisgids mee en dat is echt nodig, want je vindt nergens enige uitleg over de gebouwen en ruinen die je voorbij fietst. Toch genieten we van deze tocht, we fietsen tot de zon onder gaat.
Daarna gaan we eten in ons hotel, het is er niet echt bijzonder. En verder heeft de stad niet veel te bieden. Morgen trekken we verder, terug naar de kust.
Hotel: Heaven Upon Rice Fields
Omdat we de laatste dagen al zo vaak met de tuktuk gereisd hebben, besluiten we vandaag de bus te nemen. We moeten lang wachten op de bus, maar uiteindelijk valt de rit wel mee. We nemen nog een tuktuk om helemaal op het puntje van het schiereiland te komen, waar we een hotel geboekt hebben. Op het eerste zicht is er weinig te doen op dit schiereiland. En zeker de kant waar wij zitten. We zien héél veel kitesurfers, maar verder niets. Ons hotel is leeg, de duikshop is nergens te bekennen. We zien ook niemand die komt duiken, iedereen lijkt hier aan het kitesurfen te zijn.
We lopen een beetje verloren en wandelen tot aan de andere kant van de baai. Daar is wel wat meer te beleven, maar iedereen lijkt nog altijd enkel bezig te zijn met het kitesurfen. Als we uiteindelijk terug zijn in ons hotel vinden we toch de eigenaar, die ons naar de duikshop meeneemt. We boeken onze duiktrip voor morgen en eten in het hotel, maar dat is niet echt een succes. We gaan terug naar de andere kant van het eiland en gaan nog een biertje drinken in het kitesurf hotel. Dit is een beetje een verloren dag.
Hotel: Werala Beach Resort
We staan vroeg op om te gaan duiken, behalve wij twee, is er nog een Australisch koppel dat ons vervoegt. Helaas zijn ze veel te laat op de afspraak, wachten dan maar.
We nemen ons materiaal en vertrekken richting de duikplekken Dit wordt een lange trip: minstens een uur varen. Maar Sam weet wat hij doet en brengt ons naar 2 prachtige duiklocaties. Het duiken is genieten, nu ik geen cursussen meer moet doen en dus ook geen opdrachten meer moet uitvoeren.
's Avonds mogen we bij Sam eten. Samen met twee Duitse backpackers genieten van van een heerlijke maaltijd. Een aanrader: als je bij Sam gaat duiken, vraag dan zeker of ze ook voor je willen koken! Het wordt een heel gezellige avond, waardoor we toch met een fijn gevoel Kalpitiya achter ons laten.
We hebben nog een tweetal dagen over, eigenlijk zouden we van Kalpitiya terug afreizen naar Negombo om een laatste dag door te brengen en naar huis te reizen. Maar omdat Adams Peak uit onze planning gevallen is, hebben we nog wat tijd over. We besluiten de bus naar Hikkaduwa te nemen. Een helse onderneming waar we bijna een hele dag mee bezig zijn. We twijfelen toch of dit wel een goed plan is, maar aangekomen in Hikkaduwa laten we alle stress van ons af glijden. We drinken een cocktail op het strand en besluiten gewoon te genieten van deze laatste dagen.
Hotel: The Oasis Villa
We blijven uiteindelijk de laatste twee nachten in Hikkaduwa en vullen onze tijd met snorkelen tussen de schildpadden (op slechts een paar meter van de kust!) We boeken nog een snorkel tripje met de catamaran, maar eigenlijk is het snorkelen vlakbij het strand minstens even mooi.
We boeken ook nog een massage, maar deze valt nogal tegen. We waren beter teruggekeerd naar de massages van Koggala Lake. We huren een scooter en trekken richting Galle voor heerlijke ijsjes en een aantal souvenirs. We relaxen op het strand en in het zwembad van ons hotel.
's Avonds laat van onze twintigste dag vliegen we terug naar huis. We hebben er een prachtige reis op zitten!
Op deze kaart kan je de plekken zien die we bezocht hebben en wanneer we waar geweest zijn.
© 2026 Goeie Reis!